ပင္လယ္ငါးေရာင္းျခင္း

Posted by ေကဂၽြန္ as အေတြးစာစု

ကုိထြန္းစိန္နဲ႕မသိန္းျမတုိ႕လင္မယားက ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ ရပ္ကြက္တစ္ခုရဲ႕ဲ မနက္ပုိင္း ဟင္းခ်က္စရာေရာင္းတဲ့ေစ်းမွာ ပင္လယ္ငါးေတြေရာင္းၾကတယ္။ သူတုိ႕လင္မယားက ဘက္တူတဲ့ေနရာမွာေတာ့ ႐ွာမွ႐ွားပဲ။ မိန္းမက ပါးစပ္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ႕ ရန္ေတြ႕ေကာင္းလြန္းလုိ႕ ေစ်းထဲမွာ ခဏခဏ ျပႆနာတက္ၿပီး ေစ်း႐ုံးကုိ အၿမဲလုိလုိ ေရာက္တတ္တယ္။ ေယာက္်ားလုပ္တဲ့သူကလည္း ထစ္ခနဲဆုိ လက္ကျမန္လြန္းလုိ႕ မၾကာခဏ ရပ္ကြက္႐ုံးတုိ႕ ရဲစခန္းတုိ႕ ေရာက္ေလ့႐ွိသူပါပဲ။ သူတုိ႕လင္မယားက မနက္ပုိင္းဆုိ ရပ္ကြက္ေစ်းထဲမွာ ပင္လယ္ငါး ၅မ်ဳိး၊ ၆မ်ဳိးေလာက္ကုိ ခင္းက်င္းၿပီး သူ႕အမ်ဳိးအစားနဲ႕သူ အပုံလုိက္ ေရာင္းၾကတယ္။ မနက္ပုိင္း ၁၁နာရီေလာက္ဆုိ ေစ်းသိမ္းၾကၿပီ။ ကုိထြန္းစိန္က မိန္းမနဲ႕အတူ ေစ်းေခၚေရာင္းေပးၿပီး ၁၀နာရီေလာက္ ေစ်းဝယ္ပါးသြားခ်ိန္ဆုိ အျဖဴဆုိင္ေျပးၿပီး တစ္စိတ္တစ္ပုိင္းေလာက္ ေသာက္လုိက္ေသးေပါ့။ ၿပီးရင္ေတာ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေစ်းသိမ္းၿပီး အိမ္ျပန္ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္းေတာ့ ကုိထြန္းစိန္တစ္ေယာက္ လြတ္လပ္သြားၿပီ။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္မွာ ကေလးလည္း ႐ွိၾကတာမဟုတ္ဘူးေလ။ ရပ္ကြက္ထဲ ဟုိသြားဒီသြား၊ အျဖဴဆုိင္တစ္ေက်ာ့ျပန္ေရာက္လုိက္နဲ႕ ညေနေစာင္းဆုိ ကုိထြန္းစိန္ ေရခ်ိန္မွန္ေနၿပီေပါ့။

[ Click here to read more ]

အင္တာနက္ဂ်ာနယ္ အြန္လုိင္းေပၚေရာက္ၿပီ

Posted by ေကဂၽြန္ as ျပန္ေျပာခ်င္တဲ.သတင္း

မိတ္ေဆြအယ္ဒီတာႀကီးတစ္ဦး တာဝန္ယူေဆာင္႐ြက္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္အင္တာနက္ဂ်ာနယ္ကုိ အြန္လုိင္းေပၚမွာ ဖတ္႐ႈႏုိင္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္သိသေလာက္ ထူးျခားတာေလးကေတာ့ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္လုံးမွာပါတဲ့ က႑ေတြထဲက ကုိယ္ႏွစ္သက္ရာကုိပဲ ေ႐ြးခ်ယ္ဖတ္႐ႈႏုိင္လုိ႕ အဆင္ေျပပါတယ္။ တာဝန္ယူလုပ္ကုိင္ေနၾကတဲ့သူေတြအားလုံးကလည္း ေစတနာထားၿပီး အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ တင္ဆက္ေပးေနၾကတယ္လုိ႕ သိရပါတယ္။ အင္တာနက္ဂ်ာနယ္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ႐ွိတဲ့ နည္းပညာဝါသနာပါသူေတြ ပုံမွန္ဖတ္႐ႈေနၾကတာ က်ေနာ္အပါအဝင္ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ “အင္တာနက္”ဆုိတဲ့နာမည္နဲ႕ ဒီဂ်ာနယ္္ရဲ႕ဝက္ဘ္ဆုိက္ဟာ အြန္လုိင္းေပၚကုိ အရင္ဆုံးေရာက္ေနသင့္တဲ့ ျမန္မာဂ်ာနယ္ဝက္ဘ္ဆုိက္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

Website Link: www.myanmarinternetjournal.com

တေယာအုိ

Posted by ေကဂၽြန္ as ကဗ်ာ

တအီအီနဲ႔…….. ေန႔   ည   တေယာအိုက ျမည္တယ္။။

အပူအပင္မဲ့ အိပ္တန္းတက္ေနတဲ့ ၾကယ္စင္က
ေလာကဓံရဲ႕ ပိုက္ကြန္ ႏုႏုမွာ ဆုေတာင္းအေသေတြ ေၾကြတယ္
တေယာအိုက ငိုတယ္။။။ ။။။။ ။။။။

ေသငယ္ေဇာနဲ႔ တရိရိ ၀ါးမ်ိဳခံေနမဲ့အစား
ေျချဖတ္ လက္ျဖတ္ သူရုန္းထြက္ခဲ့တယ္။။။
နာက်င္ျခင္းနဲ႔ လြတ္ေျမာက္ျခင္း
ျပင္းထန္လာတဲ့ အသက္ရႈသံေတြၾကား…….
အသိဥာဏ္ရဲ႕ ဓါးေျမွာင္တလက္
ႏွလံုးအညွာကို….. ထိုး ……… ဖ်က္ခဲ့တယ္။။။
ႏွလံုးေသြးေတြ ဆူပြက္
ေသြးေၾကာနံရံေတြကိုပြတ္တိုက္လို႔
နာၾကင္ျခင္းက….. သူ႔လက္ဖ်ားထိပ္က ဘိုးတံထဲ တစစ္စစ္ ကိုက္ခဲေနတယ္။
ေသြးစီးေနတဲ့ ဘိုးတံက ေက်ာရိုးကို ေကြးညြတ္ေတာ့မတတ္
တေယာရင္ေပၚ မ်က္ႏွာအပ္ ရွိဳက္ႀကီးတငင္ငိုတယ္။။။
တေယာအုိလည္း…….
သူ႔နံရိုး ၿပိဳင္းၿပိဳင္းေတြၾကားက
မသာယာတဲ့ ရွိဳက္သံေတြ မုန္တိုင္းထန္ေနတယ္။။။။

တအီအီနဲ႔…….. ေန႔   ည   တေယာအိုက ျမည္တယ္။။
ကႏၱာရ ဆူးပင္ လို…
ပင္လယ္ေပ်ာ္ ငွက္ လို…
ျမဴးလုိက္…
လူးလိုက္…
……………….. သခင့္ ပုခံုးေပၚမွီလို႔။။။
ငိုလိုက္….
ရီလိုက္……
မျမင္ႏိုင္တဲ့ လက္ကြက္ေတြၾကား
ေသြးသားတို႔ရဲ႕ ဆာေလာင္သံကို………  ဘိုးတံက ………
ေန႔   ည   ………..   တေယာထိုးေနတယ္။။။။

ခံစားေရးသားသူ - GREEN Asterisk

ရင္ခုန္သံေသြးလွဴ႐ွင္အသင္း

Posted by ေကဂၽြန္ as ျပန္ေျပာခ်င္တဲ.သတင္း

ရင္ခုန္သံေသြးလွဴရွင္အသင္းတြင္ ေသြးလွဴရွင္မ်ား ေသြးလွဴဒါန္းရာတြင္ အဓိကလိုအပ္ေနဆဲျဖစ္သည့္ ေဆး႐ံုသံုးေခါက္ကုတင္မ်ားကို ကနဦးအေနျဖင့္ ေခါက္ကုတင္ (၁၀)လံုးကို အသင္းပိုင္အျဖစ္ ထားရွိရန္ စီစဥ္ထားၿပီး၊ ထိုေခါက္ကုတင္မ်ားကို တစ္ဦးတည္း အလွဴရွင္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စုေပါင္းလွဴဒါန္း အလွဴတစ္ခုအေနျဖင့္လည္းေကာင္း မိမိတို႕ ေစတနာႏွင့္ တတ္စြမ္းသေရြ႕ ကုသိုလ္ပါ၀င္ႏိုင္ရန္ ရင္ခုန္သံေသြးလွဴရွင္အသင္းကို ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏုိင္ပါသည္။

ေခါက္ကုတင္ (သံ) တစ္လံုးအေနျဖင့္ က်သင့္ေငြ (၇ေသာင္း) က်ပ္ျဖစ္ပါသည္။

ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းရန္
ကိုမ်ိဳးမင္း (ခ) ပက္ထရစ္
အတြင္းေရးမွဴး ၊ ရင္ခုန္သံေသြးလွဴရွင္အသင္း
ဖုန္း ၂၄၃၅၄၂ / ၃၈၉၈၂၇ / ၀၉၅၁ ၇၃၂၅၅

Scholarships

Posted by ေကဂၽြန္ as ျပန္ေျပာခ်င္တဲ.သတင္း

Here are some scholarship programs for you! This information is sent by Dr. Soe Htet.

• Endeavour International Postgraduate Research Scholarship 2009

Sydney, Australia
Finaid: available
Date: one year
Deadline: 1st September 2008
Opento: citizens of all overseas countries (excluding New Zealand)
Website: http://www.eastchance.com/anunt.asp?q=86,other,sch

• Master/Doctorate in Urban Engineering

Department of Urban Engineering University of Tokyo, Japan
Finaid: full scholarships provided
Date: one to two years.
Deadline: 1st November 2008
Opento: bachelor degrees
Website: http://www.eastchance.com/anunt.asp?q=87,other,sch

• Special Scholarship Programme 2008/09

Kochi University of Technology, Japan
Finaid: available!
Date: the 2008/09 academical year
Deadline: September 30, 2008
Opento: see Eligibility
Website: http://www.eastchance.com/anunt.asp?q=88,other,sch

International events - no fee events

• First International Conference: »Freedom and Democracy: European Perceptions, European Perspectives«

Faculty of Humanities Koper, Slovenia
Finaid: unknown
Date: December 4-6, 2008
Deadline: September 1, 2008
Opento: graduate and postgraduate students
Website: http://www.eastchance.com/anunt.asp?q=70,nfe,int

• Grundtvig Award 2008

European Association for Education of Adults
Finaid: read the announce please
Date: N/A
Deadline: 5 September 2008
Opento: EU and non-EU citizens
Website: http://www.eastchance.com/anunt.asp?q=71,nfe,int

• Summer School in Investigative Journalism

Italy
Finaid: undefined
Date: September 1-11 2008
Deadline: 1st September 2008
Opento: all interested
Website: http://www.eastchance.com/anunt.asp?q=236,eu,sco

အေတာင္ေတြက်ဳိးသြားခဲ့ရင္

Posted by ေကဂၽြန္ as အေတြးစာစု

လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္… ႏွစ္ေကာင္… သံုးေကာင္…. တေျဖးေျဖး…. တျဖဳတ္ျဖဳတ္…. ကၽြန္မနားမွာ… ေၾကြက်လာတယ္…. သူတို႕ တခ်ိန္ကအစြမ္းကုန္ ျမဴးတူးလွပေနတဲ့ လိပ္ျပာေလးေတြ…. ပန္းပြင့္ေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္လို႕ ႐ႊင္လို႕…. ေတာင္ပံခတ္သံေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္နဲ႕….. ကၽြန္မကိုပတ္လည္ျပီး… သူတို႕ေဆာ့ကစားခဲ့ဖူးတယ္….

ကၽြန္မစိတ္ေတြက တမ်ိဳးပဲ….. ကၽြန္မလည္းခု ပန္းပြင္ေတြၾကားမွာ ေတာင္ပံစုန္ခတ္ျပီး…. ပ်ံေနရတာပါပဲ…. တခါတရံ…. ပိုးေကာင္ၾကီးေတြရဲ႕ ရန္ကိုကာကြယ္ရတယ္…. တစ္ခါတစ္ခါေတာ့….. ပန္းပြင့္ေလးေတြရဲ႕ ၀တ္မႈံေလးေတြကိုစားသံုးျပီး…အသက္ဆက္ရတယ္…. ကၽြန္မက ပန္းကေလးေတြကို ၀တ္မႈံကူးေပးရတာေလာက္ ေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့တာမ႐ွိေတာ့ဘူး…..

ခုေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ရာကို ကၽြန္မေၾကာက္ေနမိတယ္…. တျခားလိပ္ျပာေတြက ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္ထြက္သြားေတာ့…. ကၽြန္မလန္႕လာတယ္…. ကၽြန္မလည္း ပ်ံခဲ့တာၾကာျပီ…. ေတာင္ပံေတြလည္း နာလွျပီ…. နာက်င္လို႕ က်ိဳးသြားမလားေတာင္ ထင္ရတယ္…. တစ္ခါတစ္ခါ သတိ္လက္လြတ္ ေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့တာေတြ႐ွိတယ္… တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ ေခ်ာင္ေလးတစ္ခုမွာ ကုတ္ကုတ္ေလးေနတတ္ခဲ့တယ္…. အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကၽြန္မ အေတာင္ေတြကိုပဲၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္…. အရင္က ကၽြန္မကိုေပ်ာ္႐ႊင္မႈတစ္ခုအတြက္ လိုက္ဖမ္းလည္း ေျပးဖို႕လြယ္ခဲ့ေပမယ့္…. ခုကၽြန္မအရင္လို မေျပးႏိုင္ေတာ့တာ ေသခ်ာတယ္… ဒီေတာ့ ကၽြန္မစဥ္းစားေနတယ္…

ကၽြန္မအနားမွာ ႏႈတ္မဆက္ပဲထြက္သြားတဲ့ လိပ္ျပာေလးေတြမ်ားေနျပီ…. ေအာက္ကိုငံုၾကည့္လိုက္တယ္… ေသြးပ်က္တယ္ပဲဆိုဆို ကၽြန္မအေ၀းဆံုးကိုေျပးသြားခ်င္ေနတယ္…. အပိုင္းပိုင္းၾကိဳးေက်ေနတဲ့ေတာင္ပံေတြ ကိုၾကည့္ျပီး… ကၽြန္မေတာင္ပံေတြက်ိဳးသြားခဲ့ရင္ ဘယ္ေနရာမွာျပဳတ္က်မလဲေတြးေနမိတယ္…. ခုထိေတာ့ ေတာင္ပံေတြတဖ်ပ္ဖ်ပ္… ကၽြန္မခတ္ေနတုန္းေပါ့…. ကၽြန္မအေတာင္ေတြ က်ိဳးသြားခဲ့ရင္…..

အေတာင္ေတြက်ိဳးသြားခဲ့ရင္…… အေတာင္ေတြက်ိဳးသြားခဲ့ရင္……. ဘယ္ေနရာမွာ ျပဳတ္က်ခဲ့မွာပါလိမ့္…..

ခံစားေရးသားသူ - ကသစ္ႏြယ္

ဒုိက္

Posted by ေကဂၽြန္ as ကဗ်ာ

မိုးေရစက္ေတြေတာင္ ေျမသင္းရနံ႔ကို ရွဴရွိဳက္ဖို႔ ေကာင္းကင္ရဲ႔ ရင္ခြင္ဆီကို ျပန္လည္ခို၀င္လာၿပီ…
ငါ့မွာေတာ့ ရက္လြန္အိပ္မက္ေတြကို ဒီမိုးေရေတြထဲ သြန္သြန္ပစ္ေနခဲ့ရတာ ရာသီဘယ္ႏွစ္ခု တိုင္ခဲ့ၿပီလဲ…

ေရစီးကို ဆန္တက္ဖို႔ တက္လဲမရွိ
ေရစုန္ကို ေမွ်ာလိုက္ဖို႔ ေဖာင္လဲမရွိ
ငါကေလာကႀကီးကို ကန္႔လန္႔တိုက္ခ်င္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး
လိုက္ေရာညီေထြလဲ မေနႏိုင္လို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခ်ာလည္လည္ေနခဲ့တာပါ

မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းမွာ ဘာေတြရွိမလဲ….
နိဗၺာန္မွာ ဘာေတြ မရွိဘူးလဲ….
ရွိျခင္း မရွိျခင္းေတြ ၾကားမွာ။။။

ဘယ္လိုလဲ… ေရေမ်ာကမ္းတင္မဲ့ ေန႔ေတြကိုေစာင့္…
ဖက္တြယ္စရာဆိုလို႔ တံလွ်ပ္ေတြပဲရွိခဲ့ရင္
ေသာင္တစ္ခုခုမွာ တင္က်န္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္
ငါ့ေဘးမွာ ဒိုက္ ေတြခ်ည္းပဲ…………

ခံစားေရးသားသူ - spookshow

ဓာတ္မီး

Posted by ေကဂၽြန္ as ကဗ်ာ

အေမွာင္ထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါ

ခလုတ္တုိက္မွာကုိ စုိးရိမ္ေနရင္

ခရီးမတြင္ႏုိင္ပါဘူး။

 

စမ္းတဝါးဝါး လွမ္းသြားရတဲ့အခါလည္း

ေျခေခ်ာ္လဲက်မွာ စုိးရျပန္တယ္။

 

ဒါေၾကာင့္…..

က်ေနာ္တုိ႕အားလုံးအတြက္

ဓာတ္မီးတစ္လက္ေတာ့ လုိမယ္ထင္ပါတယ္။

ဖေယာင္းတုိင္

Posted by ေကဂၽြန္ as ကဗ်ာ

ငါ့ခႏၶာကိုယ္က အလင္းတျခမ္း အေမွာင္တျခမ္း
ငါ့စိတ္ေတြက မီးစာတပ္ၿပီးသား ဖေယာင္းတိုင္

ငါ့ကို လာလာမညွိၾကနဲ႔
ငါ့ကို လာလာမၿငိမ္းၾကနဲ႔
ေနာက္…. အပူမွန္းသိရက္နဲ႔ လာကိုင္ၾက
ေနာက္…. ေရျဖန္းသြားၾက
ေနာက္…. ေလေျပ တိုက္သြားၾက
ေနာက္…. ပိုရက္စက္တတ္တဲ့ အမ်ိဳးေတြက မီးေတာက္ကို လက္ဖ်ားေလးနဲ႔ေတာက္သြားၾက
ေနာက္…. င့ါမီးစာကိုေတာင္ ေျခမြ သတ္သြားၾက……

ငါဟာ သူရိယလဲ မဟုတ္ စႏၵာလဲ မဟုတ္
တပါးသူကို အျမင္အာရံုေပးခ်င္တတ္တဲ့ မ်က္ကန္းတေကာင္
ဘယ္ဂုဏ္ကိုမွ တင္စား ခ်ီးျမွင့္ျခင္းမခံရတဲ့ေကာင္
လိုအပ္ၿပီဆို မီးၿမွိဳက္ခံဖို႔… လည္စင္းေပးတဲ့ေကာင္

ကိုယ့္ေက်ာေပၚကအလင္းကို ကိုယ္ျပန္ခံစားခြင့္မရွိတဲ့ေကာင္
ေနာက္ဆံုး ကိုယ့္အပူနဲ႔ကိုယ္… တကိုယ္လံုး ေပ်ာ္က်ခံခဲ့တဲ့ ေကာင္ေပါ့

ကိုယ့္အရိပ္နဲ႔ကိုယ္ ေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ေကာင္က သူရဲေကာင္းလုပ္ဖို႔ လည္တဆန္႔ဆန္႔နဲ႔ …..
မီးစာ မကုန္သ၍… ငါ…….. ေစာင့္ေနတယ္။
ေနာက္…. မလိုအပ္ေတာ့ဘူးဆို…
မင္း…
ငါ့ကို တနည္းနည္းနဲ႔ေတာ့ ေသေအာင္ သတ္ပစ္ခဲ့……….
………………………………………………………………

ခံစားေရးသားသူ - spookshow

စုဗူးထဲက ကဗ်ာၿပဳိင္ပြဲ

Posted by ေကဂၽြန္ as ျပန္ေျပာခ်င္တဲ.သတင္း